Έχετε χτυπήσει σε ατύχημα και θέλετε να μηνύσετε τον άλλο οδηγό. Τι γίνεται αν ο άλλος οδηγός έχει ασφάλεια αλλά κατά τη διάρκεια της δικαστικής αγωγής η ασφαλιστική εταιρία αρνείται την κάλυψη – για παράδειγμα να υπερασπιστεί ή να προστατέψει τον άλλον οδηγό κατά τη διάρκεια της δικαστικής αγωγή; Τι γίνεται όταν ο οδηγός δεν έχει  περιουσιακά στοιχεία – όπως ένα σπίτι ή μια σταθερή δουλειά;

Αυτό δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Συχνά, οι ασφαλιστές έχουν λόγο για τον οποίο να αρνηθούν στον ασφαλισμένο – Για αναφορά δείτε την Ενότητα 5 στη Πολιτική Αυτοκινήτων του  Οντάριο – που οδηγεί τον ασφαλιστή να προσθέσει τον εαυτό του ως νόμιμο τρίτο μέλος στη δικαστική αγωγή.

Με το να γίνει νόμιμο τρίτο μέλος σημαίνει ότι ο ασφαλιστής μπορεί να υπερασπίσει τη δικαστική αγωγή διατηρώντας μια κοντινή θέση σε σχέση με τον ασφαλισμένο. Στο Οντάριο, τα όρια της πολιτικής των 200.000 δολαρίων ανταποκρίνονται στη δικαστική αγωγή του ενάγοντα σε αυτήν την περίπτωση  (στο Οντάριο οι ασφαλιστικές πολιτικές αυτοκινήτων) πρέπει να έχουν ελάχιστη  κάλυψη ασφάλειας αξίας 200.000 δολαρίων).

Η θέση ενός νομικού τρίτου μέλους μπορεί να είναι αρνητική εξέλιξη για τον ενάγοντα, δίνοντας ότι τα όρια της πολιτικής έχουν μειωθεί στα 200.000 δολάρια.

Σε αυτήν την περίπτωση, ο ενάγων αναθεωρεί αν υπάρχει άλλη κάλυψη (π.χ. δική τους κάλυψη) που μπορεί να παρέχει επιπλέον κάλυψη για παραπάνω από το όριο πολιτικής των 200.000 δολαρίων.

Στην πρόσφατη υπόθεση Frandsen v. Dalrymple (Ανώτατο Δικαστήριο Οντάριο 2010), η ασφαλιστική εταιρία του εναγόμενου αρνήθηκε να προσφέρει ασφαλιστική κάλυψη για περίπου 4 χρόνια μετά το ατύχημα και για 2.5 χρόνια μετά το ξεκίνημα της δίκης. Ο ασφαλιστής είχε προχωρήσει σε περίοδο πριν τη Δίκη (προσφέροντας κάλυψη στον ασφαλισμένο) σχεδόν δυο χρόνια πριν προστεθεί ως νόμιμο τρίτο μέλος.

Οι ασφαλιστές έχουν το δικαίωμα να προστεθούν ως νόμιμα τρίτα μέλη και οι συνέπειες που προκύπτουν, μελετούνται σε αυτήν την υπόθεση.